«Ny Samling Folksagor» Ота Шпамера — зборнік народных казак, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У томе сабраны маральныя, чарадзейныя і камічныя гісторыі еўрапейскай традыцыі, дзе германскія класічныя сюжэты спалучаюцца з новымі пераказамі і разважальнай прадмовай пра сутнасць апавядання. Зборнік пачынаецца з жывога эсэ, у якім супрацьпастаўляюцца хлусня, перабольшанне («skarfva») і сапраўдныя казкі; асаблівая ўвага надаецца гесэнскаму хвалько «Lögnpetter» і яго выхвалянням у стылі Мюнхгаўзена. Далей ідзе шэраг апавяданняў: самаадданая сястра, якая сем гадоў моўчкі прала, каб вызваліць сваіх братоў, пераўтвораных у крумкачоў; чаляднік у Амстэрдаме, які прымае «Kannitverstan» за мужчынскае імя і сярод багацця і на пахаванні вучыцца пакоры; тры прынцэсы з далікатнымі шклянымі сэрцамі і жаніх, які вучыцца на шкляра, набываючы «аксамітныя рукі»; двое выкрадзеных дзяцей, якія мяняюць аблічча, каб уцячы ад злога чараўніка; ганарлівая прынцэса, упакораная ў «Каралі Драздобарадзе»; і пачатак марава-валахскай казкі пра сірату Міхеля, якая абрываецца ў момант, калі яго дзядзька вядзе яго ў пячоры Радгошця.
У ранейшых выданнях перакладчык быў пазначаны як: «R. B--g».