„Ny Samling Folksagor” Otto Spamera to zbiór baśni ludowych napisany pod koniec XIX wieku. Tom gromadzi opowieści moralne, magiczne i komiczne z tradycji europejskiej, mieszając germańskie klasyki ze świeżymi opracowaniami oraz refleksyjną przedmowę o naturze opowiadania. Otwarcie zbioru zaczyna się żywym esejem, który przeciwstawia kłamstwa, przesadę („skarfva”) i prawdziwe baśnie, wysuwając na pierwszy plan hesjańskiego samochwałę „Lögnpetter” i jego przechwałki w stylu Münchhausena. Następnie przechodzi przez cykl opowieści: oddana siostra, która przez siedem lat milcząco przędzie, by odkupić braci przemienionych w kruki; czeladnik w Amsterdamie, który bierze „Kannitverstan” za imię człowieka i uczy się pokory wśród bogactwa i pogrzebu; trzy księżniczki o kruchych szklanych sercach i zalotnik, który szkoli się na szklarza o „aksamitnych rękach”; dwoje skradzionych dzieci, które zmieniają postać, by umknąć złemu czarownikowi; dumna księżniczka upokorzona w Królu Drozdobrodym; oraz początek opowieści morawsko-wołoskiej o sierocie Michelu, która urywa się, gdy wuj prowadzi go do jaskiń Radhošťa.
Tłumacz został zidentyfikowany we wcześniejszych wydaniach jako: „R. B--g”.