“Composition-Rhetoric” van Stratton D. Brooks en Marietta Hubbard is een leerboek over schrijven en retorica, dat voor het eerst werd gepubliceerd aan het begin van de twintigste eeuw. Het boek heeft tot doel studenten in staat te stellen hun ideeën duidelijk en doeltreffend op schrift uit te drukken. Daarbij wordt het belang benadrukt van het ontwikkelen van goede schrijfgewoonten en het plezier van het schrijven, in plaats van uitsluitend de aandacht te richten op literaire kritiek of retorische theorie. Het begin van dit werk zet de fundamentele doelstellingen en pedagogische filosofie uiteen. De auteurs stellen dat schrijfvaardigheid door oefening verbetert en moedigen studenten aan nieuwe onderwerpen te schrijven in plaats van oude teksten alleen maar te corrigeren. Zij benadrukken dat doeltreffende uitdrukking voortkomt uit persoonlijke ervaring, verbeeldingskracht of taal, en leggen de nadruk op het creëren van een ondersteunende omgeving waarin studenten zich zelfverzekerd voelen om hun werk te delen. De hoofdstukken bevatten richtlijnen voor verschillende schrijfvormen—vertelling, beschrijving, uiteenzetting en betoog—die elk zijn ontworpen om aan te sluiten bij de ontwikkelingsbehoeften en rijpheid van de student. Al met al zet het begin een constructieve toon voor het onderwijzen van schrijven als een belangrijke en plezierige vaardigheid.