“New Latin Grammar” van Charles E. Bennett is een uitgebreide educatieve bron over de grammaticale structuur van de Latijnse taal, geschreven aan het einde van de 19e eeuw. Dit werk dient in de eerste plaats als leidraad voor middelbare scholieren, maar biedt ook waardevolle inzichten voor studenten. Het behandelt essentiële aspecten van de Latijnse grammatica, syntaxis en prosodie en streeft ernaar het materiaal op een duidelijke en toegankelijke manier te presenteren. Aan het begin van de tekst wordt het doel van de auteur uiteengezet: het boek is een herziening van eerdere werken en bevat een inleiding waarin de oorsprong en ontwikkeling van het Latijn worden beschreven. Bennett benadrukt dat hij de essentiële grammaticale feiten van het Latijn beknopt wil aanbieden, ten behoeve van zowel middelbare scholieren als studenten. De tekst schetst de structuur en inhoud van het boek en vermeldt verschillende hoofdstukken over klanken, verbuigingen, syntaxis en prosodie, waarmee een basis wordt gelegd voor leerlingen die het Latijn grondig willen beheersen.