Książka „Plan bez śniadań i leczenie postem“ autorstwa Edwarda Hookera Deweya jest przewodnikiem po temat zdrowia i dobrego samopoczucia napisanym na początku XX wieku. Ten tekst skupia się na rewolucyjnych koncepcjach dotyczących nawyków żywieniowych i postu jako kluczowych elementów procesu naturalnego uzdrowienia, przy tym propaguje reżim bez śniadań. Dewey twierdzi, że konwencjonalny medyczny podejście do chorób, który naciska na regularne odżywianie i leczenie farmakologiczne, jest w istocie błędne i zamiast tego powinno promować wykorzystanie naturalnych funkcji organizmu do zdrowienia. W rozpoczęciu książki autor opisuje swój profesjonalny szlak, wspominając swoje doświadczenia w wojskowych szpitalach podczas wojny secesyjnej, gdzie stwierdził, że tradycyjne metody leczenia nie przynoszą znacznego poprawienia stanu pacjentów. Opowiada również o swoim olśnieniu podczas leczenia wyjątkowo ciężkiego przypadku tyfusu – pacjent czuł się na tyle dobrze, że nie potrzebował żywności. To doświadczenie skłoniło Deweya do dogłębnego badania fizjologicznych zasad, które stoją za procesem chorowania i zdrowienia, i w rezultacie doszedł do wniosku, że odmowa od żywności w czasie choroby często daje lepsze wyniki niż przymuszane odżywianie i stosowanie leków. Taki punkt widzenia stanowi podstawę dla jego postulatów dotyczących reżimu bez śniadań, podkreślających zarówno ich praktyczne korzyści, jak i ważność pozwalania organizmowi na naturalne uzdrowienie.