Edward Hooker Dewey tarafından yazılan “Kahvaltısız Yaşam Planı ve Oruçla Tedavi”, 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış bir sağlık rehberidir. Bu eser, beslenme alışkanlıkları ve orucun doğal iyileşmenin temel unsurları olduğuna dair devrimci fikirlere odaklanmakta ve kahvaltısız bir yaşam tarzını savunmaktadır. Dewey, düzenli beslenmeye ve ilaç tedavisine vurgu yapan geleneksel tıp yaklaşımının temelde hatalı olduğunu, bunun yerine hastalıklardan iyileşmek için doğal vücut fonksiyonlarına güvenilmesi gerektiğini savunur. Kitabın başında Dewey’nin profesyonel kariyerine değinilir; İç Savaş sırasında askeri hastanelerde geçirdiği deneyimlerde, geleneksel tıbbi uygulamaların hastaların durumunu önemli ölçüde iyileştirmediğini gözlemlemiştir. Özellikle şiddetli bir tifo vakasını tedavi ederken yaşadığı bir deneyim, onu hastalık ve iyileşme süreçlerinin fizyolojik temellerini araştırmaya yönlendirmiştir. Bu deneyim sonucunda Dewey, hastalık sırasında yiyecek alımının kesilmesinin zorla beslenme ve ilaç tedavisinden daha iyi sonuçlar verebileceği sonucuna varmıştır. Bu yaklaşım, hem pratik faydalarını hem de vücudun doğal olarak iyileşmesine izin verilmesinin önemini vurgulayarak kahvaltısız yaşam planının savunulmasına zemin hazırlamıştır.