«مکاتبات فریدیک مندس» اثر ائسا دِ کیروش، رمانی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب زندگی و تجربههای شخصیت اصلی خود، کارلوس فریدیک مندس، را شرح میدهد؛ چهرهای پیچیده با پیشینهای غنی و ماجراجویانه که با مضامین شعر، هویت و نقد اجتماعی درهمتنیده است. این اثر جوهرهٔ جنبشهای ادبی و فرهنگی زمانهٔ خود را بازتاب میدهد و درنگی است بر جستوجوی مدرنیته و بیان عاطفی در هنر. آغاز رمان شیفتگی راوی به فریدیک مندس را معرفی میکند؛ روایتی که با نخستین دیدار آنان در سال ۱۸۸۰ در پاریس آغاز میشود و به سالهای نخست زندگی مندس و تواناییهای شاعرانهٔ او میپردازد. راوی نخستین مواجههٔ خود با آثار مندس، بهویژه مجموعهشعری با عنوان «Lapidarias»، را به یاد میآورد؛ مجموعهای که رویکرد منحصربهفرد مندس به شعر را آشکار میکند و مضامین معاصر را با لایههای عمیق تاریخی و عاطفی درهم میآمیزد. با افزایش تحسین راوی، او از پیشینهٔ مندس نیز سخن میگوید؛ از تبار ممتاز او از آزور گرفته تا سفرهای گسترده و فعالیتهای هنریاش در سراسر جهان، و به تأثیر چشمگیری اشاره میکند که مندس بر اطرافیان خود گذاشته است؛ بدینترتیب زمینه برای بررسی دوستی فکری و خلاقانهٔ آنان فراهم میشود.