„A Correspondência de Fradique Mendes” Eçy de Queirósa to powieść napisana pod koniec XIX wieku. Książka przedstawia życie i doświadczenia głównego bohatera, Carlosa Fradique Mendesa, złożonej postaci o bogatej i pełnej przygód przeszłości, splatając je z motywami poezji, tożsamości i komentarza społecznego. Oddaje istotę ówczesnych prądów literackich i kulturalnych, refleksję nad poszukiwaniem nowoczesności i emocjonalnego wyrazu w sztuce. Otwarcie powieści ukazuje fascynację narratora Fradique Mendesem, zaczynając od ich pierwszego spotkania w 1880 roku w Paryżu i zagłębiając się w wcześniejsze lata Mendesa oraz jego poetycki kunszt. Narrator wspomina pierwsze zetknięcie z twórczością Mendesa, zwłaszcza zbiór wierszy zatytułowany „Lapidarias”, który odsłania jego wyjątkowe podejście do poezji, łączące współczesne tematy z głębokimi warstwami historycznymi i emocjonalnymi. W miarę jak podziw narratora rośnie, dzieli się on przeszłością Mendesa, w tym jego uprzywilejowanym pochodzeniem z Azorów oraz rozległymi podróżami i artystycznymi poczynaniami po całym świecie, sugerując znaczący wpływ, jaki Mendes wywarł na otoczenie, i przygotowując grunt pod zgłębianie ich intelektualnej i twórczej przyjaźni.