„Wyznanie wiary, po łacinie i w oryginalnej grece” Atanazego to traktat teologiczny napisany we wczesnej epoce chrześcijańskiej. Dzieło jest zarówno wyznaniem wiary, jak i obroną przed herezją ariańską, przedstawiając naukę Kościoła na temat natury Boga, Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego. Odzwierciedla rozwój doktryny i debaty teologiczne tego okresu, szczególnie te związane z Soborem Nicejskim. Książka zawiera wszechstronny wykład wiary chrześcijańskiej, podkreślając równą i odwieczną naturę Ojca, Syna i Ducha Świętego. Atanazy uwypukla znaczenie Wcielenia, opisując, jak Jezus, będąc Bogiem, przyjął ludzką naturę dla zbawienia ludzkości. Przedstawia relację między Ojcem a Synem, odrzucając wszelkie pojęcie podziału lub podporządkowania oraz potwierdzając ich wspólną istotę. Analizując odniesienia biblijne i posługując się rozumowaniem filozoficznym, Atanazy dąży do ustanowienia jednolitego rozumienia Trójcy, umacniając ortodoksyjny system wierzeń chrześcijańskich w obliczu wyzwań stawianych przez przeciwne interpretacje boskości Chrystusa.