Athanasius’un “Latince ve Özgün Yunanca İnanç Bildirgesi” adlı eseri, erken Hristiyanlık döneminde yazılmış teolojik bir incelemedir. Eser, hem bir inanç bildirisi hem de Ariusçuluğa karşı bir savunma niteliğindedir; Kilise’nin Tanrı’nın, İsa Mesih’in ve Kutsal Ruh’un doğasına ilişkin inançlarını ortaya koyar. Dönemin doktrinel gelişmelerini ve teolojik tartışmalarını, özellikle de İznik Konsili çevresindeki tartışmaları yansıtır. Kitap, Hristiyan inancının kapsamlı bir açıklamasını sunarak Baba’nın, Oğul’un ve Kutsal Ruh’un eşit ve ezelî doğasını vurgular. Athanasius, Enkarnasyonun öneminin altını çizerek İsa’nın ilahî olmakla birlikte insanlığın kurtuluşu için insan doğasını nasıl üstlendiğini anlatır. Baba ile Oğul arasındaki ilişkiyi açıklarken her türlü bölünme veya tabi kılma anlayışını reddeder ve her ikisinin ortak özünü teyit eder. Athanasius, kutsal metinlere yapılan göndermeleri ve felsefi akıl yürütmeyi inceleyerek Teslis’in birleşik bir anlayışını ortaya koymaya çalışır ve Mesih’in ilahîliğine ilişkin karşıt yorumların yarattığı zorluklar karşısında ortodoks Hristiyan inanç sistemini güçlendirir.