Książka Alberta Williama Parrya „Edukacja w Anglii w średniowieku” jest historiograficznym opracowaniem napisanym na początku XX wieku. Praca badaje rozwój systemów edukacyjnych w Anglii od wprowadzenia chrześcijaństwa aż po przedsiębiorstwa reformacji. Autor dokonuje analizy wpływu Kościoła na edukację, opisując, w jaki sposób różne okresy – w tym anglosakska epoka i powstanie uniwersytetów – kształtowały obraz edukacji w średniowiecznej Anglii. W przedmówie autor wyraża chęć przedstawienia kompleksowego opisu rozwoju edukacji w tym transformacyjnym okresie. Parry rozróżnia trzy etapy rozwoju systemu edukacyjnego: pierwszy etap, pod wpływem anglosaksów, gdy klasyzmy odgrywały kluczową rolę w edukacji; drugi etap, pod kontrolą Kościoła po normandzkiej inwazji; i ostatni etap – stopniowe przechodzenie do świeckiej edukacji. Autor zwraca uwagę na kluczowe postaci i instytucje udzielające się w rozwoju edukacji, w tym na wpływ misjonarzy i monastycznych szkół, a także na to, jak edukacja zmieniała się w odpowiedzi na społeczne zmiany, stosunki między państwem a Kościołem oraz rosnące uznawanie edukacji za obowiązek cywilny, połączony z jej duchowym znaczeniem.