„Aux glaces polaires: Indiens et esquimaux” autorstwa R. P. Duchaussoisa to relacja etnologiczna i historyczna napisana na początku XX wieku. Dzieło opisuje kontakty i doświadczenia misjonarzy wśród rdzennych ludów Kanady, koncentrując się szczególnie na Dene i Eskimosach zamieszkujących regiony arktyczne. Porusza tematy ewangelizacji, znaczenia handlu futrami oraz wyzwań, z jakimi mierzyły się te społeczności. Początek książki wprowadza w głęboką podróż autora przez odległe i surowe obszary kanadyjskiej Arktyki. Omówiono w niej wieloletnie wysiłki misjonarzy, zwłaszcza biskupa Grandina, zmierzające do dotarcia do rdzennych mieszkańców tych lodowych krain i podniesienia poziomu ich życia. Na początku zwrócono uwagę na napięcie między potrzebą wspierania i ewangelizowania miejscowych plemion przez misjonarzy w trudnych warunkach — w tym przy niedoborze żywności i zaopatrzenia — a opresyjną władzą przedsiębiorstw zajmujących się handlem futrami, ukazując zachodzące tam relacje społeczno-ekonomiczne. Dzięki sugestywnym refleksjom autor oddaje subtelności życia na dalekiej Północy, napotykane trudności oraz ofiarną postawę tych, którzy poświęcili się pracy misyjnej wśród rdzennych społeczności.