„Zwykła historia I” Iwana Aleksandrowicza Gontczarowa to powieść składająca się z dwóch części, napisana na końcu XIX wieku. Akcja rozgrywa się przede wszystkim w wiosce Gratshahin i skupia się na Annie Pawłownie Adujewej, dość stresowanej gospodarce, oraz jej synu Aleksandrze Fiodorowiczu, którzy przygotowują się do jego wyjazdu do Sankt Petersburga. Opowieść dotyka tematów miłości matki, trudności związanych z dorastaniem oraz oczekiwań społecznych. W pierwszej części czytelnicy poznają intensywnie życie tej rodziny w przeddzień wyjazdu Aleksandra do Sankt Petersburga. Anna Pawłowna jest pod bardzo dużym naciskiem emocjonalnym, bo musi poradzić sobie z myślami o rozstaniu ze swoim jedynym synem, a służba również doznaje zaniepokojenia z powodu tej zmiany. Aleksander, zdający się być pod wpływem miłości matki i perspektyw dalszego życia, rozmyśla o swoim dotychczasowym spokojnym życiu oraz niewiadomościach, które czekają go w przyszłości. Sceny w powieści są bogate w interakcje pomiędzy postaciami, co podkreśla ich relacje oraz emocjonalny ciężar pożegnań, a także przygotowuje grunt dla wydarzeń i zmian, które będą rozgrywać się dalej w toku narracji.
Tłumaczenie części 1 utworu Обыкнове́нная исто́рия.