«Dictionnaire érotique Latin-Français» اثر نیکولا بلوندو، یک اثر مرجع تخصصی است که در اواخر قرن هفدهم نوشته شده است. این فرهنگ لغت منبعی برای خوانندگانی است که میکوشند ادبیات اروتیک لاتین را درک کنند و اصطلاحات و عبارتهای گوناگون لاتینِ رکیک را همراه با معادلها و تفسیرهای فرانسوی آنها گردآوری کرده است. این اثر بر جنبههای زبانی اروتیسم تمرکز دارد و ازاینرو سهمی شایان توجه در مطالعات زبانشناسی تاریخی و ادبیات به شمار میرود. در آغاز کتاب، ویراستار، ایزیدور لیزو، معرفی میشود؛ او زمینهای را که فرهنگ لغت در آن پدید آمد شرح میدهد و دربارهٔ دستنوشتهٔ اصلی بلوندو و انتشار پس از مرگ او بحث میکند. لیزو به آثار پیشین خود و چالشهای ارائهٔ ادبیات اروتیک، که با کاربرد حسن تعبیرها و زبان استعاری مشخص میشود، میپردازد. افزون بر این، او بر اهمیت منحصربهفرد این فرهنگ لغت تأکید میکند؛ اثری که با درهمآمیختن بینشهای تاریخی و تفسیر، درک خواننده را از زبان اروتیک و نگرشهای فرهنگی پیرامون آن ژرفتر میسازد.