‘Het Nieuwe Testament van de Bijbel van Reina en Valera uit 1862’ is een religieus tekst dat voornamelijk dienst doet als vertaling van het Nieuwe Testament in het Spaans. Het werd tegen het midden van de 19e eeuw gemaakt. Deze versie is gebaseerd op de historische vertaling van Valera, die belangrijk is voor protestantse gemeenschappen. De tekst bevat de leerlingen, het leven en de opstanding van Jezus Christus, evenals de evangeliën en brieven die aan zijn apostelen worden toegeschreven. In het inleidende gedeelte wordt de context en geschiedenis van deze versie uitgelegd, inclusief haar oorsprong en gewijzigingen. De tekst begint direct met het Nieuwe Testament, waarbij eerst de genealogie van Jezus Christus wordt beschreven, zoals in het evangelie van Matteüs staat. Daarna worden de belangrijkste gebeurtenissen rond zijn geboorte behandeld, waaronder de bezoek van de wijzen en de vlucht naar Egypte. Dit zorgt voor een historische en spirituele context om de betekenis van Christus te begrijpen. De eerste hoofdstukken leggen ook het vroege werk van Jezus en de roeping van zijn discipelen uit, waardoor fundamentele thema’s als geloof, gehoorzaamheid en spirituele leeringen worden benadrukt die door het hele boek heen terugkomen.