„Nowy Testament Biblii w tłumaczeniu Reiny i Valery z 1862 roku” to tekst religijny, który stanowi przede wszystkim tłumaczenie Nowego Testamentu na hiszpański język, powstałe w połowie XIX wieku. Ta wersja bazuje na historycznym tłumaczeniu Valery, które ma wielkie znaczenie w protestanckich społecznościach. Tekst zawiera nauki, życie i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, włącznie z Ewangeliami i listami przypisywanymi jego apostołom. Wstęp do tego tłumaczenia przedstawia kontekst i historię powstania danej wersji, wskazując na jej źródła i wprowadzone zmiany. Sam tekst rozpoczyna się bezpośrednio od Nowego Testamentu, z genealogii Jezusa Chrystusa opisanej w Ewangelii według Mateusza. Opisuje kluczowe wydarzenia związane z jego urodzeniem, w tym wizytę magów i ucieczkę do Egiptu, co umożliwia zrozumienie znaczenia Chrystusa zarówno pod kątem historycznym, jak i duchowym. Pierwsze rozdziały ukazują także wcześniejszą misję Jezusa oraz powołanie jego uczniów, prezentując fundamentalne tematy wiary, posłuszeństwa i duchowych nauczzeń, które występują w całym tekście.