Robert Valserning «Geschichten» asari XX asr boshlarida yozilgan qisqa hikoyalar to‘plamidir. Kitob san’at, muhabbat, tabiat va shahar hayoti o‘rtasida tez almashinuvlar orqali kinoya, mehr va xayoliy tushlarni uyg‘unlashtirgan sho‘x, lirik lavhalarni taqdim etadi. Takroran uchraydigan obrazlar qatoriga o‘ziga mahliyo shoirlar, kezib yuruvchi paj, sahna ahli va flanёрlar kiradi; ularning barchasi xayolot bilan kundalik hayot oralig‘ida muallaq turadi. To‘plamning boshlanishi oltita mitti asardan — shoirning o‘ziga ortiqcha baho berishini masxara qilish, xotirani nozik lyutnya sifatida jonlantirish, keskin ruhdagi fortepiano darsini sahnalashtirish va san’atkorlarni o‘z tasavvurlari ichiga qamab qo‘yishdan — maftunkor Klaraning pajiga aylangan xarob mandolina chaluvchisi Simon uning yaqinlashib kelayotgan eriga dadil yuzma-yuz qaraydigan uzunroq hikoyaga o‘tadi. Keyin ikki o‘tkir masal keladi: dunyoni qayta shakllantiradigan, biroq oxir-oqibat yordam berib bo‘lmaydigan ahvolda qoladigan juldur “daho” haqidagi masal va ijtimoiy munosabatlar teskari aylangan, oxir-oqibat ilohiy inkor yutib yuboradigan ostin-ustin dunyo haqidagi masal. Keyingi lavhalar sahna va ko‘cha o‘rtasida almashinadi: farishtasimon yosh raqqosa soyasida qolgan holdan toygan masxaraboz, noreal deb rad etiladigan haddan tashqari mukammal “qo‘g‘irchoq” shahar, kichik ko‘ldagi zavq-shavqqa to‘la cho‘milish, o‘rmon yong‘ini va fuqarolar vahimasining panoramali tasviri, g‘amgin yakshanba kungi bog‘ sayri hamda kresloda o‘tirib Moskvaga qilinadigan va yana sokin xonaga singib ketadigan safar. Bu ketma-ketlikda stoik qutqaruvchi ishtirok etadigan dahshatli teatr yong‘ini, shahvoniy Mariya Styuart monologi va tomosha uyida bo‘lib o‘tadigan, sahna o‘rtasida tugaydigan gavjum “Lustspielabend” ham bor.