„Introduction to the textual criticism of the Greek New Testament” Eberharda Nestlego to naukowy podręcznik napisany na początku XX wieku. Wyjaśnia, w jaki sposób grecki tekst Nowego Testamentu był przekazywany i oceniany, dając przegląd historii wydań drukowanych wraz ze świadectwem rękopisów, starożytnych przekładów i cytatów patrystycznych. Dzieło ma na celu wyposażyć studentów i ogół czytelników w jasne metody oraz bezstronne, filologiczne podejście do oceny lekcji. Otwarcie dzieła przedstawia przedmowę wydawcy zarysowującą kompetencje językowe Nestlego, jego szeroki wkład w biblistykę oraz świadome unikanie stronniczości teologicznej, i odnotowuje, że wersja angielska jest poprawionym i rozszerzonym przekładem późniejszego wydania niemieckiego. Spis treści i addenda sygnalizują zakres: historię tekstu drukowanego, materiały wykorzystywane w krytyce oraz teorię i praktykę oceny wariantów. Rozdział I następnie szkicuje rozwój od pierwszego drukowanego greckiego Nowego Testamentu i wielkich Poliglot, poprzez Erazma, podział na wersety Roberta Estienne’a, Bezę i elzewirski „Textus Receptus”, aż po główne kamienie milowe krytyki Milla, Bengela, Wettsteina, Griesbacha, Lachmanna, Tischendorfa, Tregellesa oraz Westcotta i Horta, z wzmiankami o późniejszych wydawcach i wydaniach praktycznych (w tym o przedsięwzięciach porównawczych i katolickich). Na początku rozdziału II Nestle wykłada podstawę świadectw — nie zachowały się żadne autografy, więc uczeni opierają się na rękopisach greckich, wczesnych przekładach i cytatach patrystycznych — oraz wprowadza skalę świadectw i podstawowe rozróżnienie między rękopisami uncjałowymi a kursywnymi.