Książka F. W. Salema „Piwo, jego historia i ekonomiczna wartość jako narodowy napój” to dzieło historyczno-i ekonomiczne napisane w końcu XIX wieku. Autor argumentuje, że czyste, dobrze wyprodukowane piwo stanowi zdrową alternatywę do destylowanych trunków i powinno być wspierane rozsądnie przyjętymi regulacjami. W tym tekście połączono historię, naukę o produkcji piwa, politykę publiczną oraz socjalną ekonomię, aby przekonać czytelników o wartości upowszechnienia piwa jako narodowego napoju. Wstęp do książki formułuje jasną tezę: „Piwo przeciwko whisky” – twierdzi się w nim, że zakazy nie przynoszą skutków, podczas gdy dostępne, czyste piwo sprzyja rozsądności w konsumpcji alkoholu. Dalej opisuje długą historię piwa, od starożytnego Egiptu, Grecji i Rzymu przez średniowieczną Europę: monastyczne browary, pierwsze regulaminy dotyczące produkcji piwa oraz słynne postaci związane z tym ruchem (np. Jacob van Artevelde, William Penn, generał Israel Putnam). Książka przedstawia również obraz życia towarzyskiego w epoce renesansu, charakterystyczne typy piwa oraz rozkwit i upadki kultury picia piwa. Następnie tekst przechodzi do tematów współczesnej polityki – wymienia kraje, które promowały piwo jako alternatywę do trunków (Niemcy, Austro-Węgry, Niziny Belgii i Holandii, Skandynawia, Rosja, Francja, Anglia), argumentując, że rozpowszechnienie piwa poprawiło porządek społeczny i zdrowie publiczne. Opisuje się proces produkcji piwa, jego skład i wartość odżywczą, a także odpowiada na zarzuty o fałszowanie tego napoju, używając naukowych argumentów oraz faktów z rynku handlu. Na koniec zaznaczается, że chmiele znacząco wpłynęły na rozwoj sztuki produkcji piwa i rozszerzyły spektr jego typów.