F. W. Salem tarafından yazılan “Bira, Tarihi ve Ulusal Bir İçecek Olarak Ekonomik Değeri” adlı eser, 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış bir tarihî ve ekonomik incelemedir. Eserde, saf ve kaliteli olarak üretilmiş biranın damıtılmış içkilerin yerine geçebilecek sağlıklı bir alternatif olduğu ve bunun makul düzenlemelerle desteklenmesi gerektiği savunulmaktadır. Bu eser, tarih, bira üretimi bilimi, kamu politikası ve sosyo-ekonomi alanlarını bir araya getirerek biranın ulusal bir içecek olarak benimsenmesini savunmaktadır. Kitabın girişinde “Bira, viskiye karşı” başlıklı net bir tez ortaya konulmaktadır; yasaklayıcı yasaların başarısız olduğu, buna karşılık erişilebilir ve saf biranın gerçek ölçülü tüketimi teşvik ettiği iddia edilmektedir. Daha sonra eser, biranın Mısır, Yunanistan, Roma gibi antik kültürlerden Orta Çağ Avrupası’na kadar uzanan uzun tarihini ele almaktadır; manastırlarda yapılan bira üretimi, erken dönem düzenlemeleri ve Jacob van Artevelde, Gambrinus gibi ünlü isimler de bu bölümde yer almaktadır. Ardından Rönesans dönemindeki içki alışkanlıkları, önemli biralar (Eimbeck, Braunschweig Mumme), Münih sarayı bira fabrikası ve bira kültürünün yükselişi ve inişleri anlatılmaktadır. Anlatım daha sonra modern politikalara kaymaktadır; Almanya, Avusturya-Macaristan, Hollanda Birleşik Krallığı, İskandinavya, Rusya, Fransa, İngiltere (Bira Yasası) gibi birayı teşvik ederek damıtılmış içkilerin tüketimini azaltan ülkeler vurgulanmaktadır. Ayrıca bira yaygınlaştıkça toplumsal düzen ve halk sağlığının iyileştiği savunulmaktadır. Eserde biranın nasıl üretildiği açıklanmakta, bileşimi ve besin değeri özetlenmekte; sahtecilik iddialarına ise bilimsel argümanlar ve ticari gerçeklerle karşı çıkılmaktadır. Kitabın son bölümünde ise humbanın bira üretim sanatını nasıl dönüştürdüğü ve farklı bira stillerinin ortaya çıkmasına nasıl katkıda bulunduğu belirtilmektedir.