The public library
O tej książce
„The public library” Ernesta A. Bakera to traktat o historii, polityce i praktyce bibliotekarskiej napisany na początku XX wieku. Analizuje powstanie i rolę bibliotek publicznych w Wielkiej Brytanii, wzywając do ich powiązania z kształceniem dorosłych oraz do skoordynowania ich w system ogólnokrajowy. Opierając się na historii i ówczesnej praktyce, określa, co powinien obejmować kompletny serwis biblioteki publicznej — od wypożyczalni i pracy informacyjno-bibliograficznej po usługi dla dzieci, na wsi i techniczne — oraz jak muszą się dostosować zarządzanie i finansowanie. Otwarcie książki nadaje ton reformatorski: po zauważeniu, że niedawne ustawodawstwo zapobiegło zapaści finansowej, lecz pozostawiło niezrealizowane większe cele, wzywa do skoordynowania bibliotek miejskich i wiejskich w oszczędny, ogólnokrajowy serwis i krytykuje, jak mało socjologowie cenią biblioteki. Następnie szkicuje rozwój ruchu od samopomocy po Waterloo i Mechanics’ Institutes, przez permisywne ustawy Ewarta, podkreślając rzecznictwo Edwarda Edwardsa, wczesny nacisk na muzea, spory o opodatkowanie i „niebezpieczną” wiedzę, nierównomierne przyjmowanie bibliotek przez gminy, filantropię (zwłaszcza Carnegie’ego) oraz paraliżujący limit stawki jednego pensa. Narracja pokazuje, jak ustawy konsolidujące i przepisy szkockie poprawiły sytuację, lecz pozostawiły biblioteki izolowane od szkół i innych agencji edukacyjnych, aż Komitet Kształcenia Dorosłych (Adult Education Committee) zaczął domagać się zmian; późniejsza ustawa zniosła górny limit stawki i umożliwiła wiejskie systemy na poziomie hrabstw, jednak głębsze reformy strukturalne odłożono. Przechodząc do praktyki, książka zestawia usługi postępowe z powierzchownymi, a następnie określa cel wypożyczalni, przejście do wolnego dostępu, wartość filii wobec samych punktów dostawy oraz liberalne wypożyczanie, by zachęcać do poważnych studiów wśród chronicznego niedoboru książek. Zarysowuje narzędzia i funkcje czytelni naukowej, odnotowuje lokalne zbiory specjalne i traktuje gazety oraz czasopisma jako „historię bieżącą”, najlepiej gromadzoną obok dzieł informacyjnych szybkiego dostępu, by kształtować świadome obywatelstwo. Opowiada się za salami do nauki, małymi pomieszczeniami na zajęcia i — co kluczowe — silnymi działami dziecięcymi wzorowanymi na najlepszych przykładach amerykańskich, ilustrowanymi przez junior library w Croydon: wykłady, opowiadanie historii, szkolenie w klasyfikacji i ścisłą współpracę ze szkołami. Część zamyka wprowadzeniem potrzeby usług bibliotecznych dla handlu i przemysłu, zapowiadając ich szczegółowe omówienie w dalszej części.
