Mimózák és krizántémok : Nipponföldi mesevilág
O tej książce
„Mimozaki i krizantemy” Ignáca Kúnosa to zbiór baśni ludowych napisany na początku XX wieku. Prezentuje japońskie bajki i legendy w formie muzycznych, rymowanych opowieści, a całość otacza refleksyjny esej o duchu Japonii, kultu natury oraz poglądach shinto-buddhistycznych. Skromni mieszkańcy wiosek, kapryczne bóstwa i stworzenia potrafią przechodzić przez transformacje i próby, z których wynikają łagodne i niezapomniane morały. Na początku zbioru znajduje się liryczny wprowadzenie do kultury Japonii, a potem pierwsze „magiczne historie”. Esej opisuje japońskie krajobrazy i święta, tłumaczy kulturę szacunku do przodków oraz poglądy shinto-buddhistyczne; przykazuje również „japoński uśmiech” na przykładzie anegdoty o kolegi-baśniarzu, który z godnością radzi sobie ze smutkiem. Zbiór podkreśla też miłość ludzkiej wyobraźni do symboli, kary i nagród, a także lekkiej ironii. Następne historie rozgrywają się dynamicznie: wiosna przywraca młodość staruszkom, ale nadmiar tej energii przekształca żonę w niemowlę; chłopiec wielkości palca służy arystokratowi, pokonuje demona i dojrzewa dzięki magicznemu kijowi; rybak poślubia tajemniczą wizytkę – syrenę, która musi powrócić do morza, ale dzięki temu będzie żyć długo; dobra dziewczyna otrzymuje zimowe jagody od sezonowych duchów, podczas gdy jej okrutni krewni giną w śniegu; deszcz i chmury burzowe nie psują święta Księżyca; kamieniarz realizuje swoje życzenia dzięki zadowoleniu ze swego rzemiosła; skowronki uczą się śpiewać w ciągu dnia, a „gwiazdowe dusze” utrzymują nocną ciszę. Cały zbiór charakteryzuje rytmiczna forma opowieści, personifikacja pory roku i boskich istot, a także jasne morały, które stanowią kluczową cechę tych baśni ludowych.
