Mimózák és krizántémok : Nipponföldi mesevilág
Bu kitap hakkında
Ignácz Kúnos’un «Mimózák és krizántémok» adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir halk masalı derlemesidir. Japonya’nın ruhu, doğa tapınması ve Şinto-Budist bakış üzerine düşünceli bir denemeyle çerçevelenen, müzikal ve uyakça zengin aktarımlarla Japon peri masallarını ve efsanelerini sunar. Alçakgönüllü köylüler, kaprisli tanrılar ve konuşan yaratıklar, yumuşak ve akılda kalan ahlak dersleriyle sonuçlanan dönüşümlerden ve sınavlardan geçer. Derlemenin açılışı, lirik bir kültürel girişle ilk «sihirli masalları» yan yana koyar. Deneme Japonya’nın manzaralarını ve festivallerini betimler, atalara saygıyı ve güneşli bir Şinto duyarlılığını açıklar ve kederi soğukkanlılıkla taşıyan hikâyeci bir dost hakkındaki bir anekdotla işlenmiş «Japon gülümsemesini» örnekler; ayrıca halk imgeleminin simgelere, ceza ve ödüle ve hafif ironiye düşkünlüğünü över. İlk öyküler ardından çevikçe açılır: bir pınar yaşlı bir çifti gençleştirir ta ki aşırılık karıyı bebeğe çevirene dek; başparmak boyunda bir oğlan bir soyluya hizmet eder, bir cini yener ve büyülü bir kamçıyla erişkinliğe erişir; bir balıkçı deniz kızı olan gizemli bir ziyaretçiyle evlenir ve onun denize dönmesi gerekir, ona uzun ömür bırakarak; nazik bir kız mevsim ruhlarından kış çilekleri alırken zalim akrabaları karda yok olur; yağmur ve fırtına bulutları Ay bayramını bozamaz; bir taşçının dilek zinciri kendi zanaatıyla yetinmede sona erer; tarlakuşları gündüz şarkı söylemeyi öğrenirken yıldız-ruhlar gecenin sessizliğini korur. Boyunca, dizemsi ritim, kişileştirilmiş mevsimler ve göksel varlıklar ile açık ahlak dönüşleri, ardından gelen halk masallarının tonunu belirler.
