Vicente Blasco Ibáñez’in “El préstamo de la difunta” adlı eseri 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir romandır. Hikaye, dağlık köyünden dini bir törene katılmak üzere Salta şehrine yola çıkan genç bir gaucho olan Rosalindo Ovejero etrafında döner. Köylülerinin umutları ve dualarıyla yola çıkan Rosalindo, onların manevi ihtiyaçları için mum yakma görevini üstlenir; bu da hikayede inanç ile topluluğun birleşimini vurgular. Romanın başlangıcında Rosalindo’nun yolculuğa hazırlanırken köyünün geleneklerini ve yaşam standartlarının düşüşünü düşündüğü anlatılır. Tören hazırlıkları sırasında okuyucu, yerel halk kültürünün, inancın ve toplumsal değişimin zengin detaylarıyla karşılaşır. Ancak şehirde yaşanan bir şiddet olayıyla hikaye daha karanlık bir yön alır; bu olay Rosalindo’nun kaçmak zorunda kalmasına ve sonuçlarından kurtulmaya çalışmasına neden olur. Bu durum, And Dağları’nın zorlu arazilerinde geçecek olan zorlu yolculuğunun temelini atar; bu yolculukta hayatta kalma, kimlik ve doğaüstü unsurlar, Rosalindo’nun “difunta” adlı gizemli kişiye borcunu ödeme çabalarıyla bir araya gelir.