„Pożyczka zmarłej” Vicente Blasco Ibáñeza to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja rozgrywa się wokół Rosalindo Ovejero, młodego gaucho, który wyruszza z swojej górskiej wioski do miasta Salta, by wziąć udział w religijnym procesji. Ze sobą nosi nadzieje i modlitwy swoich współwiośników, którzy powierzyli mu zadanie zapalania świec w celach duchowych – to pokazuje związek pomiędzy wiarą a społecznością, który odgrywa ważną rolę w całej opowieści. W prologu poznajemy Rosalindo w momencie przygotowań do podróży; on rozmyśla o tradycjach swojej społeczności oraz o spadku jej prosperity. Podczas przygotowań do procesji czytelnik może zobaczyć bogaty obraz lokalnego folkloru, wierzeń i zmian w społeczności. Narracja nabiera ciemniejszego tonu, gdy wspomina się o brutalnym incydencie w mieście, co skutkuje decyzją Rosalinda o ucieczce, by uniknąć konsekwencji swoich działań. To otwiera drogę dla jego trudnej podróży przez surowe krajobrazy Andów, gdzie tematy przetrwania, tożsamości i nadprzyrodzenia stanowią kluczowe elementy jego poszukiwań sposobu spłacenia tajemniczej „długu” wobec tej „zmarłej”.