„Walden” oraz „O obowiązku cywilnego niesłuchania” Henry’ego Davida Thoreau to filozoficzne esej i społeczna krytyka napisane w połowie XIX wieku. To dzieło odzwiercza rozmyślania autora na temat prostego życia w środowisku naturalnym, oparte na osobistym doświadczeniu pobytu samotnie w lesie w okolicy jeziora Walden Pond. Thoreau podkreśla wartość samodostatności, krytykuje materializm oraz istotę indywidualnej świadomości i cywilnego niesłuchania w obliczu niesprawiedliwych przepisów. W prologu „Walden” autor opowiada o dwóch latach samotności spędzonych w samorobnym domku nad jeziorem Walden Pond, gdzie żył prostym życiem i angażował się w pracę ręczną. Odnosi się do ciekawości mieszkańców swojego miasta dotyczącej jego wyboru stylu życia i prezentuje swoje poglądy na temat społecznych nacisków, które skierowują ludzi do „cisnego odręczenia”. Za pomocą barwnej retoryki i filozoficznych rozmyślań Thoreau analizuje ciężary spadające na ludzi z powodu dziedziczonego majątku i społecznych oczekiwaniй, twierdząc, że wielu ludzi żyje bezrefleksyjnie. Apeluje do ponownej oceny tego, co uznaje się za niezbędne do szczęśliwego życia, podkreślając, że prawdziwe szczęście wynika z prostoty, indywidualnego myślenia i bliskiej więzi z naturą.