Henry David Thoreau’nun “Walden” ve “Sivil İtaatsizliğin Görevi Üzerine” adlı eserleri, 19. yüzyılın ortalarında yazılmış felsefi denemeler ve sosyal eleştirilerdir. Bu eserler, Thoreau’nun Walden Gölü yakınlarındaki ormanda tek başına yaşadığı deneyimlerden yola çıkarak doğal çevrelerde basit bir yaşam sürme konusundaki düşüncelerini yansıtmaktadır. Thoreau, öz-yeterlilik, materyalizmin eleştirisi ve haksız yasalar karşısında bireysel vicdanın ve sivil itaatsizliğin önemini vurgular. “Walden”in başlangıcında, Thoreau Walden Gölü yakınında kendisinin inşa ettiği bir evde geçirdiği iki yıllık yalnızlığı anlatır; bu süre zarfında basit bir yaşam sürmüş ve el işleriyle uğraşmıştır. Köylülerinin yaşam tarzı seçimleri hakkındaki meraklarına yanıt verirken, insanları “sessiz çaresizliğe” sürükleyen toplumsal baskılara dair görüşlerini de dile getirir. Canlı betimlemeler ve felsefi düşünceler aracılığıyla, miras alınan mülklerin ve toplumsal beklentilerin yükünü tartışır ve birçok insanın hiç sorgulamadan yaşadığını belirtir. Mutlu bir yaşam için neyin gerekli olduğunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğini savunur; gerçek mutluluğun basitlikten, bireysel düşünceden ve doğayla yakın bir bağlantıdan kaynaklandığını öne sürer.