Emil Kuening “Ongli autosuggestiya orqali o‘zini boshqarish” asari XX asr boshlarida yozilgan bo‘lishi ehtimol bo‘lgan, farovonlikni yaxshilashga qaratilgan psixologik usullarga e’tibor beruvchi o‘z-o‘ziga yordam qo‘llanmasidir. Kitob ruhiy va jismoniy salomatlikka erishish uchun autosuggestiya — insonning o‘z fikrlari va xatti-harakatlariga ongli ravishda ta’sir ko‘rsatish amaliyoti — tushunchasini o‘rganadi. Kué ongosti ongining kuchidan foydalanish orqali insonlar turli xastaliklarni yengib, o‘zini boshqarishga erishishlari mumkinligini ta’kidlaydi. Matn boshida Kué autosuggestiyaning umumiy mavzusini tanishtirib, uni insonga xos tabiiy qobiliyat hamda tarixan noto‘g‘ri tushunilgan vosita sifatida taqdim etadi. U ongli va ongosti “men” o‘rtasidagi farqlarni tushuntirib, e’tiqodlar va ruhiy obrazlar jismoniy salomatlik hamda xulq-atvorga qanday bevosita ta’sir qilishi mumkinligini ko‘rsatadi. Turli misollar va amaliy holatlar orqali Kué ijobiy fikrlashning ahamiyati hamda hayot qiyinchiliklarini yengishda tasavvurning rolini ta’kidlaydi; shu tariqa kitobning keyingi qismlarida uning usullarining batafsil bayoni va amaliy qo‘llanilishiga zamin yaratadi.