کتاب «تسلط بر خویشتن از طریق خودالقایی آگاهانه» اثر امیل کوئه، راهنمایی خودیاری است که بر فنون روانشناختی برای بهبود بهزیستی تمرکز دارد و احتمالاً در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب مفهوم خودالقایی، یعنی تمرین تأثیرگذاری آگاهانه بر افکار و رفتارهای خویشتن، را برای دستیابی به سلامت روانی و جسمی بررسی میکند. کوئه پیشنهاد میکند که افراد با مهار قدرت ذهن ناخودآگاه خود میتوانند بر بیماریهای گوناگون غلبه کنند و به تسلط بر خویشتن دست یابند. کوئه در آغاز متن، موضوع کلی خودالقایی را معرفی میکند و آن را هم قابلیتی ذاتی در انسان و هم ابزاری میداند که در طول تاریخ بهدرستی درک نشده است. او تفاوتهای میان خویشتن آگاه و ناخودآگاه را توضیح میدهد و نشان میدهد که باورها و تصاویر ذهنی چگونه میتوانند مستقیماً بر سلامت جسمی و رفتار تأثیر بگذارند. کوئه با ارائه نمونهها و مطالعات موردی گوناگون، بر اهمیت مثبتاندیشی و نقش تخیل در غلبه بر چالشهای زندگی تأکید میکند و زمینه را برای شرح روشهای دقیق و کاربردهای عملی فنونش در ادامه کتاب فراهم میسازد.