Станислас Жюльеннинг «Blanche et Bleue ou les deux couleuvres-fées, roman chinois» асари XIX аср бошларида ёзилган роман бўлиб, инсон қаҳрамонлар билан тақдири чамбарчас боғланган сеҳрли илонлар ҳаёти орқали фазилат, азоб-уқубат ва тақдир мавзуларини ёритувчи хитой эртагининг таржимасидир. Ҳикоя асосан сарлавҳадаги қаҳрамонлар — Blanche ва Bleue — тақдири атрофида кечади. Улар феялар бўлиб, инсонлар билан муносабатлари ва ўзгаришлари билан боғлиқ ниҳоятда бой ўтмишга эга. Роман бошида ота-онасидан айрилган ва катта опаси қарамоғида тарбияланаётган Ҳань-вэнь исмли йигит билан танишамиз. Воқеалар ривожи тез орада унинг тақдирини асрлар давомида фазилатни камол топтиришга бағишлаган икки сеҳрли илон — Blanche ва Bleue — тақдири билан чамбарчас боғлайди. Ҳань-вэнь ҳаёт йўлидан борар экан, манзарали Си-хоу кўли бўйида гўзал аёллар қиёфасига кирган икки руҳга дуч келади ва бу улар тақдирини боғловчи бир қатор воқеаларга олиб келади. Асар бошида энди куртак отаётган муҳаббат намоён бўлади ва улар биргаликда дуч келиши керак бўлган қийинчиликлар ҳамда сеҳрли синовларга ишора қилинади; шу тариқа фантазия ва ахлоқий сабоқларга бой ҳикоя учун замин яратилади.