„Podróże pana Raya, tom 2: Zbiór ciekawych opisów podróży…”, autorstwa Johna Raya, to zbiór tekstów o podróżach i obserwacjach z dziedziny przyrody napisanych w połowie XVIII wieku. Składa się z tłumaczonych relacji dotyczących regionu Lewantu oraz większego obszaru imperium osmańskiego – Grecji, Małej Azji, Egiptu, Arabii i Etiopii – z szczególnym naciskiem na aspekty geografii, obyczajów, handlu i roślinności. Czytelnicy znajdą tu pierwsze osoby, które dokładnie opisały te miejsca, a także długie listy roślin opracowane na podstawie informacji od różnych podróżników. Na początku tego tomu znajduje się obszerny spis treści, po czym rozpoczyna się relacja dr Leona Rauwolfa o jego podróży po wschodnim Morzu Śródziemnym. Autor wyjaśnia swoje celowe zainteresowania botaniczne, opisuje podróż lądową z Augsburga do Marsylii, notując nazwy miast i roślin spotkanych na swej drodze, a potem opowiada o burzliwym przeprawieniu się wokół Sardynii, Sycylii, Krety i Cypru, w tym także o krótkim spotkaniu z osmańskim oficerem w Salamisie, zanim dotrze do Trypoli. Po przybyciu opisuje sytuację na bramach miasta, a potem charakterystykuje jego otoczenie: ogrody z nawadnieniem, domy z płaskimi dachami, wąskie, wybrukowane ulice, karawansary oraz publiczne baseny i ich obowiązujące rytuały (mycie, depilacja, masaż). Rauwolf zajmuje się również tematami handlu i administracji: europejskimi konsulami i placówkami handlowymi, gwarnymi bazarami, handlem jedwabiem i suszonymi winograniami, produkcją mydła i potasu z lokalnych roślin halofitycznych, wytwarzaniem monet oraz rolą urzędników i sądów osmańskich; przy tym podaje przykłady karnych sankcji i korupcji, a także informacje o drogach skarg. Autor opisuje również codzienne zwyczaje mieszkańców Trypoli: ubiór, muzykę i gry, nawyki mycia, izolację kobiet oraz obyczaje pogrzebowe. Na koniec tomu umieszczony jest katalog lokalnej flory w okolicy Trypoli – od roślin występujących na brzegach morza po ricinę, skwiry i trzciny cukrowe.