„Arrian on coursing” autorstwa Arriana to przetłumaczony traktat z przypisami, napisany na początku XIX wieku. Zawiera angielski przekład starożytnego dzieła „Cynegeticus” o polowaniu z chartami na zające, łącząc praktyczne wskazówki dotyczące hodowli, szkolenia, puszczania psów i prowadzenia hodowli z klasyczną erudycją oraz aneksem poświęconym psom myśliwskim starożytności. Książka jest skierowana do oddanych pasjonatów coursingu, a nie do ogółu czytelników; dowodzi także zasadności tej dyscypliny i możliwości czerpania z niej umiarkowanej przyjemności. Tom otwiera dedykacja dla „amatorów smyczy”, po której następuje obszerna przedmowa określająca cel i odbiorców dzieła, omawiająca klasyczne i średniowieczne źródła dotyczące canis Gallicus oraz przedstawiająca zakres tematyczny Arriana — budowę i temperament chartów, żywienie i ćwiczenia, wdrażanie szczeniąt, ostrożne puszczanie psów oraz cztery celtyckie sposoby coursingu. Autor przekonuje, że współczesna praktyka niewiele dodała do zasadniczych metod Arriana, i przedstawia rzeczową obronę coursingu przed krytyką moralistów, nawołując do umiaru. Tłumacz wyjaśnia swoje dosłowne podejście, zastosowanie terminów technicznych i obszernych przypisów, a także zapowiada aneks objaśniający starożytne typy psów. Nota bibliograficzna przedstawia odkrycie rękopisu i najważniejsze wydania, zaś krótka nota biograficzna ukazuje Arriana jako pochodzącego z Nikomedii erudytę i żołnierza służącego za panowania Hadriana, autora dzieł historycznych, filozoficznych i geograficznych.