کتاب «شگفتیزدن اعصابمان: مقدمهای بر رواندرمانی» نوشته دکتر جوزفین ای. جکسون و هلن ام. سالیسبری، راهنمایی در زمینه رواندرمانی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب به تفاصیل اختلالات عصبی میپردازد و چارچوبهای روانشناختی و روشهای درمانی مناسب برای کاهش این اختلالات را بررسی میکند. هدف نویسندگان، روشنسازی علل و ماهیت این اختلالات است؛ آنها معتقدند که بسیاری از افراد، صرفنظر از اینکه خود را چقدر «عادی» میدانند، ممکن است دچار تنشهای عصبی زیربنایی باشند. در ابتدای کتاب، مفهوم اینکه اضطراب در میان اکثر مردم رایج است، مطرح شده و مرز بین افراد «عادی» و آنهایی که به عنوان دارای اختلالات عصبی شناخته میشوند، مبهم گردیده است. جکسون تأکید میکند که همه افراد پتانسیل دچار شدن به اضطراب را دارند و این احساس اغلب به شکلهای ظریفی نمایان میشود؛ بنابراین افراد اغلب از علائم خود آگاه نیستند. با استفاده از تصاویر جذاب و بینشهای عمیق، نویسندگان نشان میدهند که رواندرمانی مدرن روشهای قابل اعتمادی برای حل مشکلات سلامت روان فراهم میکند و با این تصور قدیمی که تنها درمانهای فیزیکی میتوانند مشکلات روانی را برطرف کنند، مخالفت میکنند. این مقدمه زمینهساز بررسی پیچیدگیهای سلامت روان و نقش کلیدی آگاهی از خود و آموزش روانشناختی در بهبودی افراد میباشد.