کتاب «مهابهاراتا نوشته ویاسا، جلد ۱» نوشته کیساری موهان گانگولی، داستانی اپراژیک بزرگ است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شد. این اثر ترجمهای از شاهکار باستان هند، یعنی مهابهاراتا (که در اصل به زبان سانسکریت نوشته شده است) میباشد؛ این اثر به دلیل بررسی عمیق خود دربارهی دارما (وظیفه و عدالت)، اخلاق و پیچیدگیهای روابط انسانی مورد تحسین قرار گرفته است. کتاب حاوی شخصیتهای متنوع و داستانهای افسانهای است؛ داستان اصلی این کتاب بر رقابتهای خاندانهای کاوراوا و پانداوا متمرکز شده است. در آغاز این کتاب، حکمای بزرگی در جنگل نایمیشا گرد هم آمدهاند تا داستان مقدس مهابهاراتا را بشنوند؛ راوی، سائوتی، سفر خود در جهت کسب و بازگویی این داستانها را به تصویر میکشد؛ داستانهای این کتاب شامل مضامینی چون فروتنی، مبارزه و مداخلهی الهی هستند. شخصیتهای معرفیشده در این کتاب زمینهای را برای بررسی گزینههای پیچیدهی زندگی و پیامدهای اقدامات انسانها فراهم میکنند؛ این موضوع در داستان بزرگ نبرد بین عدالت و هرج و مرج که در سراسر مهابهاراتا رخ میدهد، به وضوح نمایان است. این بخش آغازین، زمینهی فلسفی و غنیای را برای درک پیچیدگیهای این داستان اپراژیک فراهم میکند تا خوانندگان بتوانند به راحتی با آن آشنا شوند.