‘De Mahabharata van Krishna-Dwaipayana Vyasa, Deel 1’ van Kisari Mohan Ganguli is een monumentaal episch verhaal dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Dit werk is een vertaling van het oude Indiase meesterwerk Mahabharata, oorspronkelijk in Sanskriet, dat wordt gewaardeerd vanwege zijn diepgravende behandeling van thema’s als dharma (plicht en rechtvaardigheid), moraal en de complexe dynamiek van menselijke relaties. Het boek bevat een verscheidenheid aan personages en mythische verhalen, die zich concentreren op de rivaliteiten tussen de Kauravas en de Pandavas. In het begin van het boek worden de illustreerden wijzen beschreven die samen zijn gekomen voor een groot offer in het woud van Naimisha, waar ze de wens uitspreken om het heilige verhaal van de Mahabharata te horen. De verteller, Sauti, deelt zijn ervaringen met het verzamelen en opnieuw vertellen van de verhalen van Vyasa; deze verhalen behandelen thema’s als edelheid, strijd en goddelijke interventie. De gepresenteerde personages leggen de basis voor de epische beschrijving van de complexe keuzes in het leven en de gevolgen van onze handelingen, in het grotere verhaal over de strijd tussen rechtvaardigheid en chaos die zich door de hele Mahabharata heen ontvouwt. Deze inleidende delen stellen de rijke context en filosofische achtergrond voor die de lezer zal helpen om de complexiteit van dit epische verhaal te begrijpen.