«Шэкспіраўскія казкі» Чарльза Лэма і Мэры Лэм — гэта зборнік адаптаваных апавяданняў, заснаваных на творах Уільяма Шэкспіра і напісаных у пачатку XIX стагоддзя. Мэта гэтых казак — пазнаёміць юных чытачоў з п’есамі Шэкспіра, пераказваючы іх больш простай мовай і захоўваючы сутнасць арыгінальных сюжэтаў. Праз апавяданні, у якіх дзейнічаюць такія персанажы, як Проспера з «Буры» і Гермія ды Лізандр з «Сну ў летнюю ноч», кніга імкнецца абудзіць цікавасць да літаратурнай спадчыны Шэкспіра. Зборнік адкрываецца «Бурай», якая знаёміць з Просперам і яго дачкой Мірандай, што жывуць на зачараванай выспе. Проспера, былы герцаг Мілана, быў выгнаны пасля здрады свайго брата Антоніа. Апавяданне разгортваецца вакол таго, як Проспера з дапамогай магічных здольнасцей выклікае буру, якая прыносіць яго праціўнікаў на выспу, ствараючы аснову для тэм прымірэння і прабачэння. Усталёўваюцца ключавыя ўзаемаадносіны паміж персанажамі: Міранда выказвае спачуванне пацярпелым ад караблекрушэння, а Проспера раскрывае свой план супрацьстаяння тым, хто пакрыўдзіў яго. Гэтая першая гісторыя задае зборніку захапляльны тон, абуджаючы цікаўнасць да арыгінальных твораў Шэкспіра.