کتاب «راهنمای زبان مالایی» اثر سر ویلیام ادوارد مکسول، راهنمایی زبانشناختی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر هم دستور زبان مقدماتی و هم مجموعهای از واژگان زبان مالایی است و بهویژه بر گویشهایی تمرکز دارد که در سکونتگاههای بریتانیاییِ تنگهٔ مالاکا رواج داشتند. کتاب بهتفصیل تفاوتهای گویشی میان مناطق مختلف را بررسی میکند و تأثیر زبانهای دیگر، بهخصوص سانسکریت و عربی، بر زبان مالایی را میکاود. آغاز کتاب تجربهٔ گستردهٔ مکسول در زمینهٔ زبان مالایی را طی شانزده سال خدمت او در سکونتگاههای گوناگون بریتانیایی شرح میدهد. او بر تفاوتهای چشمگیر گویشی در سراسر شبهجزیرهٔ مالایا تأکید میکند و یادآور میشود که حتی واژههای رایج نیز ممکن است از یک محل به محل دیگر از نظر معنا و تلفظ متفاوت باشند. مکسول در بررسی زبان مالایی قصد دارد منبعی قابلدسترس برای مبتدیان فراهم آورد و قواعد اساسی دستور زبان را در کنار واژگانی غنی ارائه دهد که ویژگیهای منحصربهفرد این زبان را بازتاب میدهد. مقدمه همچنین به زمینهٔ تاریخی زبان مالایی، خاستگاه آن و اهمیتش در تسهیل ارتباط میان مردمان گوناگون جنوبشرقی آسیا میپردازد.