‘Fábulas literarias’ van Tomás de Iriarte is een verzameling fabels die aan het einde van de 18e eeuw werd geschreven. Het werk bestaat uit een reeks allegorische verhalen met antropomorfe dieren die specifieke eigenschappen en gedragingen belichamen, bedoeld om morele lessen over te brengen die relevant zijn voor de menselijke samenleving. De fabels van Iriarte staan bekend om hun geestigheid en kritiek op maatschappelijke normen, waardoor ze zowel vermakelijk als tot nadenken stemmend zijn. Aan het begin van ‘Fábulas literarias’ wordt de eerste fabel geïntroduceerd, ‘El Elefante y otros animales’, waarin de wijze olifant de verschillende dieren wil hervormen door hun tekortkomingen aan de orde te stellen. Hij belegt een bijeenkomst om hen ervan te overtuigen ondeugden als luiheid en arrogantie af te zweren, wat gemengde reacties onder zijn toehoorders teweegbrengt. Terwijl sommige dieren aandachtig luisteren, reageren andere vijandig, waarmee de uiteenlopende houdingen tegenover kritiek en zelfverbetering worden getoond. Deze fabel zet de toon voor de morele verkenning die door de hele bundel heen plaatsvindt en benadrukt thema’s als wijsheid en het belang van zelfbewustzijn.