„The Montessori Method” Marii Montessori to publikacja naukowa napisana na początku XX wieku. To wpływowe dzieło wprowadza nowatorskie podejście do edukacji dziecka i pedagogiki, wykładając zasady leżące u podstaw filozofii edukacyjnej Montessori, zwłaszcza w zastosowaniu w „Children’s Houses”. Książka bada znaczenie wspierania niezależności i umożliwiania naturalnych procesów uczenia się, które stały się koncepcjami fundamentu współczesnych praktyk edukacyjnych. Na początku książki Montessori rozważa stan edukacji i potrzebę nowej pedagogiki zakorzenionej w zasadach naukowych. Krytykuje tradycyjne szkolnictwo za sztywne struktury i stosowanie dyscypliny, która tłumi naturalne skłonności dziecka. Opowiadając się za środowiskiem, w którym dzieci mogą uczyć się przez obserwację i doświadczenia praktyczne, podkreśla znaczenie wolności i spontaniczności w rozwoju dziecka. Montessori argumentuje, że prawdziwa edukacja musi szanować i pielęgnować ducha indywidualnego dziecka, przygotowując nauczyciela do obserwowania i rozumienia unikalnej drogi dziecka ku wiedzy.