„Ogrodnik” Rabindranatha Tagore’a to zbiór wierszy napisanych na początku XX wieku. Dzieło przedstawia bogactwo głosów i emocji skupionych wokół tematów miłości, tęsknoty i piękna natury. Każdy wiersz wprowadza postacie, takie jak sługa tęskniący za prostszymi radościami, oraz refleksje nad złożonością miłości, malując żywy obraz ludzkiego doświadczenia i pragnień. Początkowa część zbioru przedstawia intymny dialog między sługą a królową, w którym sługa wyraża pragnienie porzucenia życia poświęconego wojnie i chwale, by zamiast tego zajmować się jej ogrodem kwiatowym. Jego tęsknota za tym, by być blisko niej, troszczyć się o jej otoczenie i przynosić jej radość, uwidacznia się w opisie prostych, lecz znaczących zadań, które wykonywałby. Królowa spełnia jego życzenie, pozwalając na zmianę ról i symbolizując głębsze tematy oddania oraz wzajemne oddziaływanie obowiązku i pragnienia. Po tym dialogu poeta snuje refleksje nad życiem i twórczą ekspresją, ukazując egzystencjalną kontemplację przeplataną czułymi uczuciami i żywymi obrazami.
Tłumaczenie: Malini.