«لا وولتا ده مارتین فیرو» اثر خوزه هرناندز، یک شعر به سبک «گائوچو» است که در سال ۱۸۷۹ نوشته شده است. در این داستان، مارتین فیرو – که زمانی یک قانونشکن و شورشی بود – به فردی تأملگرتر تبدیل شده است؛ پس از فرار و زندگی در میان مردم بومی، او دوباره به جامعه بازمیگردد و با پسرانش دوباره دیدار میکند. تمرکز این اثر حالا بر نسل بعدی قرار گرفته است؛ در آن مسابقه معروف «پایادا» و نصائح جاودانه فیرو به فرزندانش به تصویر کشیده شدهاند. هفت سال فاصله بین این اثر و پیشینیاش وجود دارد؛ این موضوع نشاندهنده تغییراتی در شخصیت فیرو و خود نویسنده نیز است.