«Кніга пра валацуг і жабракоў са слоўнікам іх мовы» Лютэра і іншых аўтараў — ананімны тэкст, упершыню надрукаваны каля 1509–1510 гадоў. У гэтай нямецкай працы апісваюцца дваццаць восем тыпаў вандроўных жабракоў у сярэднявечным грамадстве, выкрываюцца іх нібыта падманныя прыёмы і махлярскія спосабы выпрошвання міласціны. Кніга змяшчае слоўнік ротвэльша — тайнага жаргону, якім карысталіся валацугі. Пазней Марцін Лютэр рэдагаваў выданні, дадаючы прадмову, у якой адгаворваў ад міласціны вандроўным жабракам, — супярэчлівую пазіцыю, якая паўплывала на стаўленне да беднасці і падаяння міласціны.