Lyuter va boshqalarning “Daydilar va tilanchilar kitobi, ularning tili lug‘ati bilan” asari taxminan 1509–1510-yillarda ilk bor chop etilgan, muallifi noma’lum matndir. Ushbu nemischa asarda o‘rta asrlar jamiyatidagi daydi tilanchilarning yigirma sakkiz turi tasniflanib, ularning go‘yoki aldovga asoslangan amaliyotlari va sadaqa so‘rashdagi firibgarona usullari fosh etiladi. Kitobda daydilar ishlatgan maxfiy jargon — rotvelsh tilining lug‘ati ham keltirilgan. Keyinchalik Martin Lyuter nashrlarni tahrir qilib, ko‘chib yuruvchi tilanchilarga xayr-ehson berishni qaytaruvchi so‘zboshi qo‘shgan; bu munozarali nuqtayi nazar qashshoqlik va sadaqa berishga munosabatni shakllantirgan.