Nikolai Vasilevich Gogol’un “Viitta: Kertomus” adlı eseri, 19. yüzyılın başlarında yazılmış bir kısa hikayedir. Hikaye, sıradan ve mütevazı bir devlet memuru olan Akaaki Akaakievitsch’in hayatını konu alır. Satirik unsurlar aracılığıyla bu eser, sosyal sınıf, insan acısı ve bürokratik yaşamın sıradan ancak acımasız gerçeklerini ele alır. Hikayenin başlangıcında Akaaki Akaakievitsch’in geçmişi ve belirtilmeyen bir devlet daireinde kopyacı olarak yaptığı iş detaylıca anlatılır. Onun fiziksel görünüşü ve utangaçlık, işine olan büyük bağlılığı gibi karakter özellikleri de tasvir edilir; oysa çevresi onu neredeyse hiç önemsememektedir. Hikaye, onun yaşamından bir kesit sunarak, eski ve yıpranmış paltosu yüzünden onunla alay eden meslektaşlarının ona karşı gösterdiği acımasızlık ve ilgisizliği gözler önüne serer. Karşılaştığı zorluklar ilerledikçe, karakterimize karşı derin bir sempati duygusu uyandırılır; bu da onun kayıtsız bir bürokratik sistem içinde onur ve saygı arayışına dair daha geniş hikayenin zeminini oluşturur.
Şinel çevirisi.