«Viitta: Kertomus» اثر نیکلای واسیلیویچ گوگول داستان کوتاهی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. روایت بر زندگی کارمند جزءی به نام آکاکی آکاکییویچ تمرکز دارد که بهعنوان منشی دولتی بیاهمیت و فروتن به تصویر کشیده میشود. این اثر از طریق عناصر طنزآمیز، مضامینی چون طبقهٔ اجتماعی، رنج انسانی و واقعیت روزمره اما بیرحمانهٔ زندگی بوروکراتیک را بررسی میکند. در آغاز داستان، آکاکی آکاکییویچ معرفی میشود و پیشینه و جایگاه کنونی او بهعنوان رونویس در ادارهای دولتی و نامشخص با جزئیات شرح داده میشود. ظاهر جسمانی و ویژگیهای شخصیتی او، از جمله کمرویی و تعهد عمیقش به کار، توصیف میشوند؛ او با پشتکار در جهانی کار میکند که تا حد زیادی نادیدهاش میگیرد. داستان تصویری اجمالی از زندگی او ارائه میدهد و بیرحمی و بیتفاوتیای را نشان میدهد که از سوی همکارانش با آن روبهروست؛ همکارانی که بهخاطر بالاپوش قدیمی و فرسودهاش، یک «viitta» (پالتو)، او را مسخره میکنند. با آشکار شدن مشکلات او، احساس عمیقی از دلسوزی نسبت به شخصیتش برانگیخته میشود و زمینه برای روایت گستردهترِ تلاش او برای دستیابی به کرامت و احترام در میان نظامی بوروکراتیک و بیتفاوت فراهم میگردد.
ترجمهٔ «شنل».