Edward Westermarck’ın “Ahlaki Fikirlerin Kökeni ve Gelişimi” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir bilimsel çalışmadır. Bu eser, ahlaki yargıların ve doğru/yanlış, görev gibi kavramların duygusal temellerini incelemekte; farklı toplumlarda ahlaki görüşleri etkileyen psikolojik ve kültürel faktörleri ele almaktadır. Westermarck’ın amacı, kesin bir etik rehber oluşturmak yerine ahlakın kökenlerini analiz ederek ahlaki bilince dair yeni bakış açıları sunmaktır. Eserin başlangıcında, farklı etik görüşlere sahip bireylere yönelik ahlaki yaklaşımlar hakkındaki bir tartışmadan yola çıkarak Westermarck’ın bu eseri yazma motivasyonu anlatılmaktadır. Farklı ahlaki fikirlerin kökenleri konusundaki merakı, onun yıllar süren kapsamlı araştırmalarına yol açmıştır. İlk bölümde, ahlaki yargıların duygusal kökenleri incelenmekte ve bu yargıların aslında hoşnutsuzluk veya onay gibi duyguların ifadeleri olduğu savunulmaktadır. Westermarck, ahlaki kavramların insanların duygusal tepkiler uyandırmaya yönelik eğilimlerinin genelleştirmeleri olduğunu belirtmekte ve ahlak psikolojisini etik tartışmaların merkezine yerleştirmektedir.