«قصههایی از شکسپیر» نوشتهٔ چارلز لمب و مری لمب، مجموعهای از داستانهای اقتباسی بر اساس نمایشنامههای ویلیام شکسپیر است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شدهاند. هدف این اثر آشنا کردن خوانندگان جوانتر با ادبیات شکسپیر است؛ بدین منظور، زبان اصلی نمایشنامهها تا حد امکان حفظ شده و روایتها برای دسترسپذیرتر شدن سادهسازی شدهاند. این قصهها نمایشنامههای گوناگونی، از جمله «توفان»، «هملت»، «رؤیای شب نیمهٔ تابستان» و «هیاهوی بسیار برای هیچ» را دربرمیگیرند و مضامین اساسی عشق، حسادت و آشتی را از طریق شخصیتهایی چون پروسپرو، میراندا و بئاتریس درهم میآمیزند. بخش آغازین متن پیشگفتاری ارائه میدهد که در آن نویسندگان هدف خود را، یعنی نزدیکتر کردن آثار شکسپیر به دنیای کودکان، توضیح میدهند و اشاره میکنند که برای حفظ اصالت زبان شکسپیر، همزمان با متناسبسازی روایتها، دقت بسیاری به خرج دادهاند. مجموعه با «توفان» آغاز میشود و زندگی منزوی پروسپرو و دخترش میراندا را در جزیرهای افسونشده توصیف میکند؛ همچنین پیوند عمیق میان آن دو و رویدادهای جادویی پیرامونشان را به تصویر میکشد. پروسپرو، دوکی که برادرش به او ستم کرده است، از تواناییهای جادویی خود بهره میگیرد تا توفانی به راه اندازد که دشمنانش را به جزیره میآورد؛ در همین حال، رابطهٔ پیچیدهٔ او با ارواح جادوییای چون آریل و موجود گروتسک، کالیبان، نیز به نمایش گذاشته میشود. این اثر درآمدی است بر جهانی سرشار از دسیسه و کاوش در احساسات انسانی و دریچهای دلانگیز به گسترهٔ بزرگتر آثار شکسپیر.