«Вальтэр» Георга Брандэса — гістарычны нарыс, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Твор даследуе жыццё і ўплыў французскага пісьменніка эпохі Асветніцтва і філосафа Вальтэра, разглядаючы яго значэнне для літаратуры, культуры і грамадства яго часу. У ім асвятляюцца ўклад Вальтэра, яго канфлікты з уладай і літаратурнае майстэрства, дзякуючы чаму ён паўстае як адна з вядучых постацяў думкі XVIII стагоддзя. У пачатку твора падкрэсліваецца ўнікальнае месца Вальтэра ў літаратурным каноне і выказваецца думка, што ён належыць да нешматлікіх аўтараў, якія выйшлі за межы нацыянальных літаратур і паўплывалі на сусветную гісторыю. Вальтэр паказаны як геніяльная і энергічная асоба, якую параўноўваюць з такімі гістарычнымі волатамі, як Цыцэрон, адначасова прызнаючы спрэчкі, якія ён выклікаў пры жыцці. Тэкст падае ранняе бачанне спадчыны Вальтэра як з'явы, што ўвасабляе не толькі асабісты шлях, але і культурную веху, якая заклала падмурак сучаснай думкі, адстойваючы розум і правы чалавека ва ўмовах рэпрэсіўнай грамадскай сістэмы.