„Wolter” autorstwa Georga Brandesa to opracowanie historyczne napisane pod koniec XIX wieku. Dzieło stanowi analizę życia i wpływu francuskiego pisarza i filozofa oświecenia Woltera, ukazując jego znaczenie dla literatury, kultury i społeczeństwa jego czasów. Podkreśla wkład Woltera, jego konflikty z władzą oraz literacki kunszt, przedstawiając go jako czołową postać myśli XVIII wieku. Początek dzieła uwydatnia wyjątkowe miejsce Woltera w kanonie literackim, sugerując, że należy on do nielicznych autorów, którzy przekroczyli granice narodowe, by wpłynąć na historię świata. Ukazuje Woltera jako postać wybitną i pełną energii, porównując go do historycznych gigantów, takich jak Cyceron, a zarazem uznając kontrowersje, które wzbudzał za życia. Tekst przedstawia wczesne spojrzenie na dziedzictwo Woltera jako na coś, co stanowi nie tylko osobistą drogę, lecz także kamień milowy kultury, który położył podwaliny pod nowoczesną myśl i opowiadał się za rozumem oraz prawami człowieka w opresyjnych ramach społecznych.