„Voltaire” van Georg Brandes is een historisch relaas dat aan het einde van de 19e eeuw werd geschreven. Het werk verkent het leven en de invloed van de Franse schrijver en filosoof uit de Verlichting, Voltaire, en onderzoekt zijn betekenis voor de literatuur, cultuur en samenleving van zijn tijd. Het belicht Voltaires bijdragen, zijn conflicten met het gezag en zijn literaire begaafdheid, en positioneert hem als een leidende figuur in het denken van de 18e eeuw. Het begin van het werk benadrukt Voltaires unieke plaats in de literaire canon en suggereert dat hij behoort tot de weinige auteurs die nationale grenzen hebben overschreden om de wereldgeschiedenis te beïnvloeden. Voltaire wordt voorgesteld als een figuur van briljantie en vitaliteit, vergeleken met historische grootheden als Cicero, terwijl ook de controverses worden erkend die hij tijdens zijn leven veroorzaakte. De tekst biedt een vroege visie op Voltaires nalatenschap als iets wat niet alleen een persoonlijke levensweg vertegenwoordigt, maar ook een culturele mijlpaal die de basis legde voor het moderne denken en binnen een onderdrukkend maatschappelijk kader pleitte voor rede en mensenrechten.